Katolickie Stowarzyszenie Młodzieży to stowarzyszenie kościelne, które zrzesza młodych katolików świeckich w wieku od 14-30 lat, działających na terenie całej Polski. Głównym celem KSM jest kształtowanie dojrzałych chrześcijan oraz aktywne uczestnictwo we wspólnocie i misji Kościoła poprzez szerzenie i upowszechnianie katolickich wartości i zasad we wszystkich dziedzinach życia, zwłaszcza w sferze społecznej i kulturalnej, zgodnie z zawołaniem: 

,,Przez cnotę, naukę i pracę służyć Bogu i Ojczyźnie – Gotów!”

 

15 kwietnia 1995 roku w Watykanie papież Jan Paweł II podkreślił, jak ważna jest rola KSM słowami:

Nie wstydźcie się waszych ideałów – wręcz przeciwnie, głoście je i brońcie ich! Liczy na was Chrystus, liczy na was Pani Jasnogórska, liczy na was Kościół. Liczy na was i potrzebuje was Polska! Właśnie jako KSM”.

Momentem, który możemy uznać za powstanie KSM (choć od tej nazwy dzielą nas jeszcze lata), był rok 1919. Wtedy to dzięki zbierają się w Poznaniu i Warszawie zjazdy, w wyniku których 20 maja 1919 r. powstaje Zjednoczenie Stowarzyszeń Młodzieży Polskiej. W całym kraju od tego momentu zaczynają tworzyć się na poziomie diecezjalnym Związki, a na poziomie parafialnym Stowarzyszenia Młodzieży Polskiej.

W pewnym sensie rokiem przełomowym dla Stowarzyszeń Młodzieży Polskiej staje się rok 1934, w którym Episkopat Polski podejmuje decyzję o włączeniu SMP w struktury Akcji Katolickiej. W tym momencie przekształcono Stowarzyszenia Młodzieży Polskiej w Katolickie Stowarzyszenia Młodzieży Męskiej i Katolickie Stowarzyszenia Młodzieży Żeńskiej, skupione na poziomie diecezjalnym w związkach. Obie organizacje, prowadząc działalność religijną, kulturalno-oświatową, charytatywną i społeczno-patriotyczną pod hasłem „Budujmy Polskę Chrystusową”, szybko przyciągnęły w latach trzydziestych rzesze nowych członków. Dane z 1935 r. wskazują,  że organizacje liczyły ich łącznie ponad 310 tysięcy. Wybuch II wojny światowej utrudnił zwyczajne działanie stowarzyszeń, wielu KSM-owiczów angażowało się w  tajne organizacje niepodległościowe, za co zostali zesłani do obozów lub skazani na karę śmierci.

W okresie Polski Ludowej funkcjonowanie KSMM i KSMŻ zostało zdelegalizowane. Pomimo represji kontynuowano jednak podziemną działalność. Spotkania członków organizacji prowadził m.in. ks. Karol Wojtyła – wcześniejszy asystent KSMM w Niegowici, a następnie w parafii św. Floriana w Krakowie.

Inicjatorem reaktywowania Katolickiego Stowarzyszenia Młodzieży po latach komunizmu był ks. Prałat Antoni Sołtysik, proboszcz parafii św. Mikołaja w Krakowie, diecezjalny duszpasterz młodzieży. Ks. Sołtysik, tak jak i jego ojciec, sam był KSM-owiczem. Zanim wstąpił do Seminarium, należał do KSMM, spotykał się na co dzień z dawnymi członkami Stowarzyszenia. Jawnie i oficjalnie KSM zaczęło funkcjonować dopiero w 1990 roku dzięki dekretowi wydanemu przez Konferencję Episkopatu Polski, który  powołał do życia KSM jako organizację ogólnopolską i nadał jej osobowość prawną kościelną. 12 lutego 1993 roku dokonano rejestracji stowarzyszenia, nadając mu również osobowość prawną cywilną. Ks. Sołtysik został pierwszym Asystentem Generalnym. Począwszy od diecezji na południu Polski – pierwsze oddziały powstały w archidiecezji krakowskiej – Stowarzyszenie zakładano coraz dalej.

W bieżącym roku świętujemy Jubileusz 30-lecia reaktywacji KSM. Stowarzyszenie obecnie zrzesza blisko 9 tysięcy członków, 4,5 tysiąca kandydatów i ponad tysiąc seniorów. Na terenie całej Polski, w 31 diecezjach funkcjonuje 558 oddziałów. KSM podejmuje szereg działań, które mają na celu pomoc we wszechstronnym rozwoju młodego człowieka, jak i kształtowanie właściwych postaw obywatelskich. Wśród najważniejszych można wymienić chociażby charytatywną akcję Polak z sercem czy projekty: Środowisko Młodzieży Młodzi 4.0. Inkubator Organizacji Młodzieżowych.

KSM to:

Wspólnota

Stowarzyszenie jest miejscem spotkania człowieka z człowiekiem, wspólnotą. Spotkanie to odbywa się przede wszystkim w przestrzeni Oddziału parafialnego, jak i Koła szkolnego czy akademickiego, a także na płaszczyźnie diecezjalnej i ogólnopolskiej. Oddział lub Koło to miejsce, które pokazuje, jak piękny jest Bóg, jak nawiązać z Nim relację i jak funkcjonować w Jego Kościele. Daje narzędzia do tego, jak w życiu być skutecznym, zaradnym, a problem przekuwać w szanse. Najważniejsze jest to, że ludzie tworzący wspólnotę, od życia chcą czegoś więcej i chcą życie przeżyć szczęśliwie z Jezusem.

Służba

Istotą Stowarzyszenia jest służba. Mając świadomość godności dziecka Bożego, druh potrafi służyć Bogu, budując Jego królestwo na ziemi, służyć drugiemu człowiekowi przez wyzbywanie się egoizmu, ale także służyć sobie, rozwijając się i kształtując. Druh służy Bogu, Kościołowi i Ojczyźnie, umacniając w sobie sprawność cnoty, nauki i pracy. Służba to wysiłek, który rozpoczyna się od formowania siebie, by być gotów posługiwać innym.

Apostolstwo

Misją Stowarzyszenia jest apostolstwo. Druh swoim życiem pokazuje, kto jest jego Mistrzem. Ukształtowany we wspólnocie, żyjący duchem służby, wskazuje innym Jezusa. Apostoł to człowiek, który nie cierpi na duchową schizofrenię. W domu, szkole, na studiach i w pracy, na imprezie ze znajomymi oraz w Oddziale lub Kole Bóg jest w jego życiu na pierwszym miejscu. Druh podejmujący się niełatwego zadania bycia apostołem nie jest idealny, on codziennie do tego ideału dąży. Porażki nie zrażają go, natomiast pokazują, że tylko Jezus jest w stanie pokonać każdą przeszkodę w jego życiu. Bycie apostołem w Stowarzyszeniu jest dla wszystkich, ale wymaga codziennego podejmowania wyzwań i wzrastania.

Patriotyzm

Ważne jest, aby wracać do historii: wspominać bohaterów, obchodzić rocznice i wyciągać wnioski z przeszłości. Fundamentalnym jest także, by tworzyć historię. Nie kiedyś, ale właśnie teraz, uczestnicząc w wyborach, zajmując funkcje społeczne, rozpoczynając od szkolnego samorządu, a kończąc na stanowiskach państwowych. Druh nie boi się być wolontariuszem. Kultywuje tradycję, która nie świadczy o zacofaniu, lecz stanowi o jego tożsamości. Dba i odpowiedzialnie korzysta z przyrody, bo ma wiedzę, jak to robić. Jest zaradny i zaangażowany, bo tak wychowała go wspólnota. W uszach brzmi mu „Mazurek Dąbrowskiego”, a serce jest koloru biało-czerwonego. Druh to Polka i Polak!

Duchowość

Druh to człowiek ducha. Duchowość Stowarzyszenia to droga, którą podejmuje członek we wspólnocie. Rozwój nakierowany jest na formację osobistą, duchową oraz tożsamościową. Druh rozwija się w nim całościowo i integralnie. Formacja osobista służy poznaniu siebie, pokonaniu wewnętrznych barier, uczy współpracy, z problemu robi szanse, uczy komunikacji czy pokonywania trudności. Członek Stowarzyszenia to osoba, która rozwija swoje pasje w przestrzeni kultury, sztuki, muzyki, teatru czy sportu. Formacja tożsamościowa wyraża się w świadomości obrzędów i symboli, pod którymi druh idzie drogą powołania w KSM. Będąc w Kościele, rozumie dlaczego w Stowarzyszeniu akcenty położone są na służbę Bogu i Ojczyźnie, a apostolstwo jest jego głównym zadaniem. Życie duchem nadaje dalszą perspektywę. Pokazuje, że można żyć bardziej, pełniej, obficiej, szczęśliwiej oraz to, że bez Jezusa się nie da.